Zeeschildpaddenverdrag (IAC)

Het Zeeschildpaddenverdrag (Inter-American Convention for the Protection and Conservation of Sea Turtles, IAC) is het belangrijkste regionale juridische instrument voor de bescherming en het behoud van zeeschildpadden en hun leefgebieden in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika. Het verdrag trad in mei 2001 in werking, nadat de achtste partij het had geratificeerd. Het Koninkrijk der Nederlanden heeft het verdrag al in 2000 geratificeerd. Sinds de staatkundige hervormingen van 2010 is het verdrag van toepassing op verschillende delen van het Koninkrijk:

• Caribisch Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba) valt onder verantwoordelijkheid van Nederland.
• Curaçao en Sint Maarten zijn autonome landen binnen het Koninkrijk en hebben elk een eigen nationaal focal point voor het IAC.
• Aruba is momenteel geen actieve partij bij het verdrag.

Binnen de leefgebieden van het Koninkrijk komen vier soorten zeeschildpadden voor: de Groene zeeschildpad (Chelonia mydas; ook wel Soepschildpad genoemd), de Karetschildpad (Eretmochelys imbricata), de Onechte karetschildpad (Caretta caretta) en de Lederschildpad (Dermochelys coriacea). Partijen bij het IAC zijn verplicht om jaarlijks een nationale rapportage in te dienen. Deze rapportage bevat gegevens over wet- en regelgeving, beschermingsmaatregelen, visserij-invloeden, onderzoek en educatie. De rapportages worden besproken tijdens de Conferentie van de Partijen (COP) en dragen bij aan kennisdeling en gezamenlijke beleidsontwikkeling binnen de regio.